· 

Slapend dienstverband, slapend rijk?

Wel een werkgever maar geen werk. Dit staat ook wel bekend als het slapend dienstverband. 

Het blijkt dat duizenden werknemers een dergelijk dienstverband hebben. Dit lijkt misschien niet veel, maar voor de werknemers die ermee te maken hebben, heeft het verstrekkende gevolgen. Reden genoeg dus om er een blog aan te wijden.

 

“Wat is nu precies dat slapend dienstverband?”, kun je misschien denken. Feitelijk is het een resultaat van twee regels:

 

1. Wanneer een werknemer 2 jaar ziek is en er geen uitzicht is op herstel binnen 6 maanden, mag de werkgever het dienstverband met de zieke werknemer opzeggen bij het UWV wegens langdurige arbeidsongeschiktheid;

 

2. Wanneer een werknemer 2 jaar of langer in dienst is geweest en zijn dienstverband op initiatief van de werkgever niet wordt verlengd, heeft de werknemer recht op een transitievergoeding (van maximaal €81.000,-).

 

De werkgever zal een afweging maken of hij de zieke werknemer zal ontslaan en hem dus een vergoeding moet betalen, of hij de werknemer ziek in dienst zal houden. Het voordeel voor de werkgever bij het in dienst houden van zo’n zieke werknemer is dat hij geen loon meer hoeft te betalen, want na 2 jaar ziekte hoeft de werkgever geen loon meer door te betalen. Vooral kleine werkgevers kunnen een transitievergoeding soms moeilijk betalen, waardoor zij kiezen voor de laatste optie: zij houden de zieke werknemer in dienst, betalen geen loon meer en roepen de werknemer niet meer op om te komen werken. En zo ontstaat dus een slapend dienstverband.

 

Hoe vervelend het slapend dienstverband voor werknemers ook is, er bestaat in het Nederlandse arbeidsrecht/ontslagrecht géén ontslagplicht. Daarom wordt het slapend dienstverband in de rechtspraak goedgekeurd; er is tot nu toe slechts 1 zaak bekend waarin een werkgever werd verplicht om het slapende dienstverband met een zieke werknemer op te zeggen.

 

De strijd om het slapend dienstverband kent alleen maar verliezers. Zo zijn er aan de ene kant zieke werknemers die gefrustreerd thuiszitten en niet verder kunnen, terwijl er aan de andere kant werkgevers zijn die soms andere werknemers moet ontslaan om de transitievergoeding voor de zieke werknemer überhaupt te kunnen betalen.

 

Er lijkt een einde te komen aan deze strijd: er is een wetsvoorstel dat ervoor zorgt dat werkgevers worden gecompenseerd voor de transitievergoeding die zij moeten betalen bij het ontslag van hun zieke werknemers. De wens is om deze wet per 1 april 2020 in werking te laten treden. Zoals het er nu naar uitziet, zal dit ervoor zorgen dat werkgevers geen reden meer zullen hebben om een langdurig zieke werknemer in dienst te houden. 

 

Geschreven door: Yaïra Kempers (Jurist Nederlands recht)